วันเสาร์ที่ 20 ม.ค.2567 น้อมรำลึกครบรอบ 154 ปี ชาตกาล “หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต” พระภิกษุฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ชาวจังหวัดอุบลราชธานี ผู้เป็นบูรพาจารย์สายพระป่าในประเทศไทย ปฏิบัติตนตามแนวทางคำสอนพระศาสดาอย่างเคร่งครัด และยึดถือธุดงควัตรด้วยจริยวัตรปฏิปทางดงาม

หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต เกิดเมื่อวันพฤหัสบดี ที่ 20 เดือนมกราคม พ.ศ. 2413 ณ จังหวัดอุบลราชธานี ได้เข้าบวชเณรเมื่ออายุ 15 ปี ต่อมาเมื่ออายุได้ 22 ปี ได้บรรพชาอุปสมบทบวชเป็นพระภิกษุ หลังอุปสมบท ท่านได้ศึกษาในฝ่ายวิปัสสนากรรมฐาน (ธรรมยุต) ศึกษาพระปริยัติธรรม และออกฝึกปฏิบัติ “ธุดงคกรรมฐาน” โดยธุดงค์ไปตามสถานที่ที่เป็นป่าเขา ถ้ำ เงื้อมผา ทางภาคเหนือ ภาคอีสาน จนถึง ประเทศพม่า เมืองหลวงพระบาง สปป.ลาว เป็นต้น ท่านได้อาศัยอยู่ตามป่าเขาตลอด 57 ปีของการบรรพชา เป็นพระเกจิอาจารย์ใหญ่แห่งวงศ์กรรมฐานของไทย สายวิปัสสนาธุระ เคร่งครัดในพระธรรมวินัย ข้อวัตรปฏิบัติ โดยเฉพาะการปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐานและการภาวนาเจริญสมาธิ ซึ่งเป็นที่นิยมของคนทั่วโลกในปัจจุบัน ท่านได้ประพฤติตนเป็นแบบอย่างอันดีงาม เป็นที่ยอมรับของประชาชนชาวไทย และต่างประเทศ เมื่อได้นำคำสอนขององค์ท่านไปปฏิบัติตาม ย่อมเกิดความสงบ นำมาซึ่งสันติ แก่คนทั่วโลกได้อย่างยั่งยืน 

ในปี พ.ศ.2484 ธุดงค์มายังภาคอีสาน และปักหลักจำพรรษาอยู่ที่ชายป่าบ้านนามน ต่อมาในปี พ.ศ.2487 อยู่จำพรรษาที่วัดป่าบ้านหนองผือ ต.นาใน บั้นปลายชีวิตจำพรรษาที่วัดป่าสุทธาวาส อ.เมือง จ.สกลนคร

คติธรรมคำสอนให้ศิษย์เพื่อไว้เตือนสติ 2 ข้อคือ
1. ดีใดไม่มีโทษ ดีนั้นชื่อว่าดีเลิศ
2. ได้สมบัติทั้งปวงไม่ประเสริฐเท่าได้ตน เพราะตนเองเป็นที่เกิดแห่งสมบัติทั้งปวง

คติธรรมอีกบทหนึ่งที่เทศนาสอนอยู่เสมอ ซึ่งเป็นคำกลอนภาษาอีสานว่า “แก้ให้ตกเน้อ แก้บ่ได้แขวนคอต่องแต่ง แก้บ่พ้นคาก้นย่างยาย คาก้นย่างยาย เวียนตายเวียนเกิด เวียนเอากำเนิดในภาพทั่งสามภพทั่งสามเป็นเฮือนเจ้าอยู่”

ละสังขารอย่างสงบ เมื่อวันที่ 11 พ.ย.2492 ที่วัดป่าสุทธาวาส จ.สกลนคร สิริอายุ 79 ปี พรรษา 56

เมื่อวันที่ 25 พ.ย.2562 ที่ประชุมใหญ่สมัยสามัญขององค์การยูเนสโก ครั้งที่ 40 มีมติรับรองการร่วมเฉลิมฉลองในวาระครบรอบบุคคลสำคัญและเหตุการณ์สำคัญทางประวัติศาสตร์ในวาระปี 2563-2564

ประกาศได้ยกย่อง “หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต” เป็นบุคคลสำคัญของโลก สาขาสันติภาพ

โครงการท่องเที่ยวโดยชุมชนตามรอยองค์หลวงปู่มั่น