เศรษฐกิจฐานราก (Local Economy หรือ Grassroots Economy) เป็นระบบเศรษฐกิจที่เน้นการพัฒนาจากระดับชุมชนและท้องถิ่น โดยอาศัยศักยภาพของคนในพื้นที่ ทรัพยากรธรรมชาติ และภูมิปัญญาท้องถิ่น เพื่อสร้างความเข้มแข็งทางเศรษฐกิจอย่างยั่งยืน เศรษฐกิจฐานรากไม่เพียงแต่ช่วยลดความเหลื่อมล้ำ แต่ยังส่งเสริมให้ชุมชนพึ่งพาตนเองได้ ลดการพึ่งพาภาคเศรษฐกิจขนาดใหญ่
สร้างงานและรายได้ในชุมชน
เศรษฐกิจฐานรากช่วยกระจายโอกาสทางเศรษฐกิจไปสู่คนในท้องถิ่น โดยส่งเสริมอาชีพและรายได้ เช่น เกษตรกรรมแปรรูป หัตถกรรมท้องถิ่น และการท่องเที่ยวชุมชน
ลดการพึ่งพาระบบเศรษฐกิจขนาดใหญ่
เมื่อชุมชนสามารถผลิตและบริโภคภายในพื้นที่ได้มากขึ้น ก็ลดการนำเข้าสินค้าจากภายนอก ทำให้เงินหมุนเวียนในชุมชนมากขึ้น
ส่งเสริมความยั่งยืนด้านสิ่งแวดล้อม
หลายชุมชนนำหลักเศรษฐกิจพอเพียงและเกษตรกรรมยั่งยืนมาใช้ เช่น การทำเกษตรอินทรีย์ การใช้พลังงานทดแทน ซึ่งช่วยลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม
รักษาวัฒนธรรมและภูมิปัญญาท้องถิ่น
เศรษฐกิจฐานรากมักเชื่อมโยงกับวิถีชีวิตและภูมิปัญญาดั้งเดิม เช่น การทอผ้า การทำอาหารพื้นบ้าน การแพทย์แผนโบราณ ทำให้วัฒนธรรมไม่สูญหาย
กลุ่มวิสาหกิจชุมชน เช่น กลุ่มทอผ้าไหมบ้านหนองแดง จังหวัดมุกดาหาร ที่สร้างรายได้จากงานหัตถกรรม
ตลาดนัดชุมชนและตลาดสีเขียว ที่ช่วยให้เกษตรกรขายสินค้าโดยตรงแก่ผู้บริโภค
การท่องเที่ยวโดยชุมชน เช่น โฮมสเตย์ในจังหวัดเชียงใหม่หรือสุราษฎร์ธานี ที่สร้างรายได้ให้คนในพื้นที่
แม้เศรษฐกิจฐานรากจะมีศักยภาพสูง แต่ยังพบอุปสรรคหลายประการ เช่น
การเข้าถึงแหล่งเงินทุน – หลายชุมชนขาดเงินลงทุนและความรู้ด้านการบริหารจัดการ
การตลาดและช่องทางจำหน่าย – สินค้าท้องถิ่นมักแข่งขันกับสินค้าอุตสาหกรรมได้ยาก
การสนับสนุนจากภาครัฐ – จำเป็นต้องมีนโยบายที่ส่งเสริมอย่างจริงจัง เช่น การลดภาษี การฝึกอบรม และการ